S. Gürsoy1, H. Kafalı1, N. Kunt1, F. Göze2

1Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Anesteziyoloji Ve Reanimasyon A.b.d.
2Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Patoloji A.b.d.

Anahtar Kelimeler: Tramadol hidroklorid, intratekal, analjezi, nörotoksisite, sıçan

Özet

Tramadol hidroklorid, tavşanlara intratekal uygulanarak risk ve faydaları araştırıldı. Çalışma aynı yaşta, 35 adet erkek, Albino tipi Yeni Zelanda tavşanı ile yapıldı. Tavşanlar biri kontrol olmak üzere beş gruba ayrıldı. A,B,C ve D gruplarına sırasıyla 1, 2, 4 ve 8 mg/kg tramadol hidroklorid tek doz intratekal yoldan uygulandı. Kontrol grubuna da serum fizyolojik intratekal tek doz olarak uygulandı. 5, 15, 30, 60 ve 120’nci dakikalarda ağrı eşiği, konvülzyon gelişip gelişmediği, solunum depresyonu, motor zayıflık ve sedasyon dereceleri değerlendirildi. Ayrıca nörotoksisite gelişip gelişmediği histopatolojik olarak araştırıldı. Doza bağlı, orta derecede, hızlı başlayan, kısa süren analjezik etkinlik tespit edildi. Motor zayıflık ve konvülziyon görülmedi. Yüksek dozlarda hafif sedasyon ve solunum depresyonu gelişti. Kontrol grubu dışındaki diğer gruplarda nörotoksik bulgular oluştu. İntratekal tramadol hidrokloridin, orta derecede ve kısa süreli analjeziye ve düşük yan etki profiline sahip olduğu, ancak medulla spinalis için toksik olabileceği kanısına varıldı.