Brakiyal Pleksus Bloğunda Ultrason Eşliğinde Supraklavikuler ve İnfraklavikuler Yaklaşımın Karşılaştırılması.
Yavuz Gürkan, Tülay Hoşten, Murat Tekin, Sertan Acar, Mine Solak, Kamil Toker
Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi, Anesteziyoloji Ve Reanimasyon Anabilim Dalı, Kocaeli.
Anahtar Kelimeler: Supraklavikuler brakiyal pleksus bloğu, infraklavikuler brakiyal pleksus bloğu, pnömotoraks, Horner sendromu.
Özet
Giriş: Ultrason rehberliğinde yapılan supraklavikuler ve infraklavikuler bloklar üst ekstremite cerrahisinde sıklıkla uygulanmaktadır. Bu çalışmanın birinci amacı ultrason rehberliğinde yapılan supraklavikuler ve infraklavikuler blokların, blok başarısı, blok başlama zamanı ve blok uygulama zamanının, ikinci amacı ise iğne yönlendirme sayısının ve istenmeyen yan etkilerin görülme sıklığının karşılaştırılmasıydı.
Gereç ve yöntem: 110 hasta supraklavikuler (Grup S) ve infraklavikuler (Grup İ) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Lokal anestezik olarak tüm hastalara 20 ml % 5 lik levobupivakain ve 10 ml % 2 lik lidokain karışımı uygulandı. Duyu skoru yedi terminal sinirde 30 dk boyunca her 10 dk da bir olarak değerlendirildi.
Bulgular: Gruplar arasında blok oluşma süresi (Grup İ: 12.5±5; Grup S: 11.6±4 dk) ve blok başarısı (Grup İ: % 92.7; Grup S: % 83.6) benzerdi. Blok uygulama süresi Grup İ’de Grup S’ den anlamlı derecede kısaydı (194.4±65; 226.3±59 sn) (P<0.05) İğne yönlendirme sayısı Grup İ’de Grup S’den anlamlı derecede azdı (p<0.05). Grup İ’de ki hastalarda ulnar ve median sinirlerin blokajı Grup S’deki hastalardan, Grup S’ deki hastalarda ise medial kutanöz sinirin blokajı Grup İ’ dekilerden anlamlı derecede başarılı idi (p<0.05). Grup S’de 9 hastada (%16.3) Horner sendromu, bir hastada (% 1.8) parestezi görüldü.
Sonuç: İnfraklavikuler ve supraklavikuler yaklaşımla blok özellikleri benzer bulunmuştur ancak infraklavikuler yaklaşım geçici yan etkilerinin daha az olması nedeniyle supraklavikuler bloğa tercih edilebilir.